Dat vertuuschte Geschenk

 

Se sehn, ik bün jümmers noch unverheiratet.

Ik was maal verlobt.

Mien Verlobung is abers gau weer uplöst worden.

Wo dat dartor keem, will ik Hör vertelln:

 

Wiehnachten stuun vör d`Döör.

Mien Bruut un ik weern uns noch ´n beeten fremd.

Daar was dat stuur, de passende Geschenk to finnen.

Na lang Överlegen har ik de Idee,

hör een paar Handschen to koopen un hör een Breef to geven,

waar ik up dat Geschenk to prooten keem.

 

In de Geschäft hebt ik nu abers noch

Twee poor Slüpfer för mien süster höfft –

As Bröer kann ik mi ja trowentrauen.

Man dör de Dusseligkeit van de Verkopersche

sünd beid Päckchen verstuuscht worrn,

so dat mien Bruut de Slüpfer

un mien Süster de Handschen kregen hett.

 

De Breef daarto will ik nu maal vörlesen:

 

 

 

 

 

 

Leve Eva!

 

Lang Tied hebb ik nadacht, mit wat för een Geschenk ik di as Teeken van mien Leevde een Freid maken kann.

Allerletztens hebb ik murken, wat du am nödigsten hest. Du findst dit in dat biliegende Päckchen. Gern weer ik darbie, wenn du hör dat eerste Maal antreckst. Am leevsten truk ik di hör sülvst an. Beleve moi Dagen darin. Se sünd moi warm un sulln di good gefalln.

Ik hebb mit Absicht een Nummer lüttjer köft, denn se wieten sük mit de Tied, un dat sücht beter ut, wenn se richtig sitten.

De Utwahl is mi nich licht falln. Een Paar gav dat, de weern heel lang. Man ik doch mi, je körter, desto beter. Ok gav dat weeke mit Pelzfutter, doch de sünd wies to warm up de Huut. Un nu geiht da ja ok all up d`Förjahr tto, wor du, so as ik weet, överhaupt kien dragst. Eerst wullte ik di weeken ut Leder schenken – mit Stulpen un Motiven, denn entschlot ik mi abers för glatte ut Dederon. Verlees hör nich. Wenn du maal inladen büst, laat hör nich liegen. Trek hör nich halv an un drag hör nich na unnern klappt. Ik hebb extra weeken mit Reißverschluss kövt, wenn du dat maal ielig hebben sulst.

Wenn dat buten warm is, sücht dat ok chick ut, wenn du hör bit Keiern in d`Hand dragst / hollen deist.

Se blieben aber woll nich langt süver, denn völl Lüü hebben fuul Fingers.

Wenn du hör schon maken wullt, geet Benzin up hör un sett di in de Sünn.

Du kannst hör ok noch umtuschen. De Verkoopersche passt di gern een paar neje an.

Leve Groeten un völ Freid mit dien Geschenk wünscht di dien Leevste!

Günter!

 

 

De Büroklammer

 

Wat een Elend un een Jammer,

waar is denn bloot mien Klammer?

Ik harr se jüst noch in mien Hand,

weg is se nu un wu verbannt.

 

Helpt nix, jetzt moot ik söken,

liggt se viellicht ok in de Köken?

Daar is se nich, ik kiek un kiek,

oder in Stuuv? Ik hebb se gliek!

 

Jüst an disse Klammer hangt mien Hart,

ik arger mi vandaag noch swart.

Ik kunn se ok woll liggen laten.

Kinners nee, is nich to faten!

 

Hulpen hett se mi in vele Jahren

mien Örnung doch noch to bewahren.

Sonst harr ik bloot noch Wiedelwuddel,

in mien Schrievkraam Kuddelmuddel.

 

Se weer so nüttelk bi mien Breev,

kunn nix verkehrt gahn un nix scheev.

Ik harr immer feinen Överblick

un togegeven, se weer ok schick.


Se rüst nich un so fein up Schier,

se weer so good to mien Papier.

Ok weer se good to mien Geld

daarmit nix wegweiht in de Welt.

 

Bi Urkunnen un bi anner Saken

kunn se so richtig Örnung maken.

Wat sall ik bloot maken ohn mien Klammer?

Wat een Elend un een Jammer!

 

Ik kiek noch maal mien Disch hendaal.

Wat seeg ik daar mit een`n  Maal?

Daar liggt se ja, ik frei mi groot.

Ik heev di up, nu is all good.

 

Bliev bi mi so lang ik leev,

bi mien Juchtern un Bedröv.

Help du mi un west paraat,

ik bün doch so wat van akkeraat

 

Rudi Rabe

14.11.2008

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Langsaam vörut

 

Ik stell mi vör – Agathia,

lateinsk bün ik helix pomatia.

De Tuun is mien leevst Revier,

daarüm bliev ik nu ok hier.

 

Mien Huus sleep ik up de Rügg

un kruup daarmit hen un torügg.

Ik föhl mi seker un ok wonnig

wenn`t scharrig is un nich so sünnig.

 

Ik bün kien Keerl un ok kien Froo,

dat is van Natur man even so.

Ik leev as Zwitter up de Welt,

een Fründ söök ik mi up de Feld.

 

An`n levsten eet ik dat wat welk,

wat week is moi as Hönnigmelk.

De Salat van mien Heer de laat ik liggen,

dat freet de anner gewöhnelk Sniggen.

 

De bruun un swarten Sniggen mag ik nich,

de Eier eet ik up, dat is mien Plicht.

Wenn mien Ümfeld ok kien Wienbarg is,

mien Naam is aver Wienbargsnigg.

 

Mit mien Sohl kruup ik över`t Land,

nich to snell, dat is bekannt.

Up de Föhlers, is nich logen,

sitten links un rechts mien Ogen.

 

Wenn ik möh bün as so`n Aap

fall ik in mien Middagslaap.

Waak eerst wedder up wenn`t is so dunkel

bi Maanschien un bi Steerngefunkel.

 

Wenn Ji mi androopt in mien Feld,

laat mi in Ruh, sonst wurdt`k vergrellt.

Bieten kann ik nich aver weer`t doch schaa,

weer ik morgen nich mehr daar.

 

Laat uns Wienbargsniggen leven,

moot uns ok maal Water geven.

Moi weer ok Kalk, dat nich to minn,

för uns Hüs, dat weer mien Sinn.

 

Rudi Rabe 

 

15.09.2008

 

 

 

Sprüche/ Spröken

 

Pottkiekern - neugierige Menschen, Leute, die dem Koch neugierig in die Töpfe schauen

"Kiek", sä de Katten, kaaks in 'n Pott, dor krech 's einen mit 'n Schleif an 'n Kopp!
"Schau", sagte die Katze, sah in den Topf, da bekam sie was mit der Suppenkelle an den Kopf!

All't mit Måten un Schluck mit'n Schleif!
Alles in Maßen und Schnaps mit der Suppenkelle!

Wenn Kaje bisset, klappert er de Klånen.
Wenn Kühe rennen, klappern ihre Klauen.

Kegen 'n Backohmd kamme nich jåånen!
Gegen einen Backofen kann man nicht (an-)gähnen!

Wecker sick mit Schwienekötels franget, krich schmeerige Fingers!
Wer sich mit Schweinescheiße zankt, bekommt dreckige Finger!

Wecker daat, watte kann
un ett, datte steehnt,
dann ißße wert, datte leewet.
Wer tut, was er kann, und ißt, daß er stöhnt, dann ist er wert, daß er lebt.

Wenn use Katten 'ne Kau was, måsten we up 'n Balken taun melken!
Wenn unsere Katze eine Kuh wäre, müßten wir auf den Dachboden zum melken!

Wenn sei nich will un hei nich kann,
wett dor nich van!
Wenn sie nicht will und er nicht kann,
wird da nichts draus (von).

Di sall de Kuckuck halen
Dich soll der Kuckuck holen

Ik will di wiesen, wor de Timmermann ´n Gatt laten hett
Raus, dort ist die Tür

He schellt as `n Lüüntje
Er schimpft wie ein Rohrspatz

He is dumm geboren un hett nix da tolehrt
Er ist dumm geboren und hat nichts dazugelernt

Dat is kein Speck na mien Beck
Das gefällt mir nicht

Du oll Dwarsbüngel
Du alter Querkopf

Smiet dat Gootje man to´t Fenster ut, da is doch nix mehr weert
Schmeiss das alte Zeug weg es ist doch nichts mehr wert

Wat geiht so ´n Kiek-in-de-Kumm dat an, wat ik koken do
Was geht den Neugierigen das an was ich mache

Du büst ´n oln Klöömdoot
Du bist ständig am frieren

Du büst ´n oln Klookschieter
Du bist ein alter Besserwisser

Wor hest du lüütje Swienegel al weer inseten
Wo hast du Ferkel nun schon wieder Dich schmutzig gemacht

He stinkt as´n Ülk
Er stinkt wie ein Stinktier

Wat bur ne kennt, dat frett he ni
Was der Bauer nicht kennt das isst er nicht

Die 10 Gebote auf Platt

De eerste Wiespahl
Ik bün dien Gott. Ik heff die ruthaalt ut den Sklavendeenst.
Ik heff di wat to seggen. Dat gifft nix, wat wichtiger is.

De tweete Wiespahl
Du schast mienen Naam' nich in'n Mund nehm' as wenn dat gor nix weer!
Dor denk an: Wenn du mi roopen deist, denn höör ik di.

De drütte Wiespahl
Jede Fierdag is een Dag, wo ik bi di to Besöök kaamen will.
Du schast denn nich so doon, as wenn du keen Tied för mi harrst.

De veerte Wiespahl
Dien Vadder blifft dien Vadder un dien Modder dien Modder dien levelang.
Se bruukt dien Leev - dor denk an, dat ok du mal oold warden deist!

De föffte Wiespahl
Du schast nie op anner Minschen rümtrampeln, as wenn dat Schiet weer!
All hebbt se ehr leven vun mi, un keen ehr dat wegnehmen will, kriggt dat mit mi to doon.

De sösste Wiespahl
Wenn twee Minschen tohoophöört, schast du dar nich twüschen kaamen.

De söövente Wiespahl
Du schast den Minschen blangen di nix wegnehmen, em nich övert Ohr haun un em nich utpoovern!
Sorg dor lever för, dat he all'ns hett, wat he to'n Leven bruuken deit.

De achde Wiespahl
Du schast nich leegen un bedreegen un ok nich över anner Lüüd snacken un sluudern!
Hölp ehr torecht, anners holl dien Snuut.

De neegte Wiespahl
Wat smittst du dien Oog op dienen Nahver sien Huus?
Dien Tohuus is bi mi.

De teihnte Wiespahl
Du schast nich to dienen Nahver röver schulen, wat de all'ns hett!
Dor vergittst du bi, wat ik för di daan heff.
Verfasser unbekannt

 

 

 

 

 

De Wiehnachtsmann

ein plattdeutsches Weihnachtsgedicht

Kiek einst, wat is de Himmel so rot,
dat sünd de Engels, dei backt dat Brot,
dei backt dan Wiehnachtsmann sien Stüten
vor all de lütten Leckersnüten
nu flink de Teller ünners Bett
un legt jük hen un west recht nett
de Sünna Klaas steiht vor de Dör,
de Wiehnachtmann, de schickt em her,
wat de Engels hevt backt,
dat shüt jü probeirn
und smeckt dot good, dann hört se dat gern
un de Wiehnachtmann smunzelt, nu backt man mehr
ach, wenn doch erst mol Wiehnachten wär.

 

Seite zuletzt geändert am 04.09.2010, 23:51 Uhr von Ralph Werner-Dralle
 

Das Neueste

Robotik-AG

für Kl. 7/8 im nächsten Schuljahr

Weiterlesen


Schulsieger im Erdkunde-Wettbewerb:

Paul aus der 8/1

Weiterlesen


Busfahrer-Info II

Ab Dienstagt, 21.3.

Weiterlesen


Bus-Fahrer aufgepasst

Sperrungen in der Bahnhofsstraße

Weiterlesen


Musik-Kooperation

GNW - Lepél

Weiterlesen



Aktualisiert


Vorgestern

Funktionen



3 Tage und älter

Startseite


Anmeldung


Downloads


Zentral-Abitur


Nächste Sitzung


Archiv Schulverein


Schulverein - Informationen


Termine Schulelternrat


Ja! – Schulsozialarbeit an allen Schulen in Neu Wulmstorf